Czas najwyższy wyplewić tak zaniedbane konto! Ostatnie wejście w grudniu, ostatnie udzielanie się ponad rok temu.
Literatura zamiast stać się moim drugim ja, stoi na półkach, które nie mogą się doczekać, aż je uwolnię od tego ciężaru. Zostałam prawnikiem. No, może nie do końca, bo dopiero druga sesja w mym prawniczym życiu dobiega końca, ale już parę ustaw (a może ustawek) i zasad tworzenia prawa potrafię wyrecytować. I umiem się ubrać zgodnie z prawniczym dress code. Z tym, że ja robię to tylko na czas egzaminów, a spora część towarzyszy zdradza  oznaki, że nie może bez niego żyć.
Mieszkam sobie we Wrocławiu, spory kawałek od centrum, ale przynajmniej nie budzi mnie jeżdżący pod oknem tramwaj. Już to przerabiałam i ostrzegam, że nie ma w tym nic przyjemnego. Za to park i wielka polana zachęcają mnie bym je odwiedziła wraz z książką (czym?) od historii (tak, tak, historia jak raz zaczęła prześladować, nie ma zamiaru skończyć, to trudny przeciwnik).
A ponieważ jest wieczór, a pogoda śliczna, to jednym wyjściem z sytuacji, która zmusza mnie do długiego spaceru, na który nie mogę sobie pozwolić, jest zaglądnięcie do barku i ruszenie w świat historii prawa.